دستیار هوش مصنوعی آپشنباز یک پنل گفتگو است که کنار ادیتور فرمولنویسی دیدهبان باز میشود و یک کار مشخص انجام میدهد: فرمول و فیلتر دیدهبان را مینویسد یا اصلاح میکند. مرجع کامل فیلدها و توابع را از قبل میشناسد، پس لازم نیست چیزی برایش کپی کنید، و کد پیشنهادیاش را همانجا در ادیتوری میگذارد که باز کردهاید.
این مقاله میگوید دستیار کجاست، چه فرقی با فرستادن پرامپت آماده به هوش مصنوعی بیرونی دارد، و مهمتر از همه چطور سؤال بپرسید — چون کیفیت جواب تقریباً تمامش به دقت سؤال بستگی دارد.
کجاست و چطور باز میشود؟
دستیار صفحهٔ جداگانهای ندارد و از منو باز نمیشود. مسیرش این است: به دیدهبان آپشن بروید (راهنمای دیدهبان)، بالای جدول دکمهٔ را بزنید تا پنجرهٔ فرمولنویسی باز شود، و در زبانهٔ «فرمولهای من» — وقتی هنوز فرمولی را برای ویرایش باز نکردهاید — دکمهٔ «دستیار هوش مصنوعی» را بزنید. پنل با عنوان «هوش مصنوعی آپشنباز» کنار ادیتور مینشیند.
باید با حساب خودتان وارد شده باشید و اشتراک فعال داشته باشید؛ اگر دکمه را نمیبینید یعنی دسترسی برای حساب شما باز نیست. عرض پنل با کشیدن لبهاش تغییر میکند و با دوبار کلیک به حالت اول برمیگردد.
گفتگوهای قبلیتان در «تاریخچه گفتگوها» فهرست میشوند و با «گفتگوی جدید» یک نخ تازه شروع میکنید. گفتگویی که دیگر لازمش ندارید بایگانی میشود، نه حذف — یعنی از فهرست کنار میرود ولی از بین نمیرود.
چه فرقی با هوش مصنوعی بیرونی دارد؟
دو راه برای رسیدن به کد وجود دارد و هیچکدام جای دیگری را نمیگیرد. راه بیرونی این است که پرامپت آماده را کپی کنید و به ChatGPT یا Claude یا Cursor بدهید؛ راه داخلی همین پنل است. تفاوتشان در سه چیز است.
مهمترینش این است که دستیار داخلی همان فرمولی را میبیند که جلوی چشم شماست و کد را مستقیم در ادیتور میگذارد، پس رفتوبرگشتِ کپیوپیست حذف میشود. در عوض دامنهاش هم دقیقاً همان است: فقط فرمول و فیلتر دیدهبان. سؤال عمومی دربارهٔ بازار، تحلیل نماد، یا هر موضوع دیگری از آن برنمیآید — برای آنها راه بیرونی را انتخاب کنید.
و اگر تازهکارید، قبل از هر دو راه یک نگاه به فرمولهای آماده بیندازید؛ چیزی که میخواهید ممکن است از قبل نوشته شده باشد. برای یاد گرفتن خودِ زبان هم آموزش دستورات پایه فرمولنویسی و صفحهٔ راهنمای فرمولنویسی هست.
پنج قاعده قبل از پرسیدن
یک — هر موضوع در یک گفتگوی جدید. جوابها بر اساس سابقهٔ همان گفتگو ساخته میشوند؛ قاطیکردن چند موضوع در یک نخ، جوابها را مخدوش میکند.
دو — گفتگوی طولانی گرانتر است. این یکی برخلاف شهود است: تمام سابقهٔ گفتگو در هر پیام دوباره ارسال میشود، پس هر پیام از پیام قبلی گرانتر تمام میشود. سابقه چیزی نیست که رایگان روی هم جمع شود.
به همین دلیل «یک موضوع، یک گفتگو» فقط قاعدهٔ نظم نیست؛ همان سابقه است که هم کیفیت جواب را میسازد و هم هزینه را. گفتگوی تمامشده را ببندید و برای موضوع بعدی نخ تازه بسازید.
سه — سؤال را کوتاه، دقیق و بیابهام بنویسید. «یه فیلتر حجم میخوام» یک درخواست ناقص است: کدام حجم، چه آستانهای، خروجی ستون باشد یا فیلتر؟ اگر میخواهید ببینید یک درخواست ضعیف چطور به یک درخواست دقیق تبدیل میشود، دو مثال کامل در مقالهٔ پرامپت آمده است.
چهار — اگر کدی دارید، خودِ کد را بفرستید. بنویسید چه تغییری لازم دارید تا دستیار همان بخش را اصلاح کند، نه اینکه از صفر یک کد تازه با ساختار خودش بنویسد.
پنج — هر سؤال در یک پیام جدا. چند سؤال در یک پیام، جوابها را در هم میریزد و معمولاً یکی از آنها بیجواب میماند.
چکلیست پرامپت حرفهای
وقتی درخواست پیچیده است، این چهار کار بیشترین تفاوت را میسازند: شفاف باشید (جملههای کوتاه و بیابهام)، جزئیات کلیدی را بدهید (فرمول دقیق، شرطها، و اینکه خروجی برای ستون است یا فیلتر)، وظیفه را تقسیم کنید (مرحلهبهمرحله بپرسید)، و بازخورد بدهید — در همان گفتگو بگویید «حالا شرط حداقل ارزش معاملات را هم به کد بالا اضافه کن».
اگر میخواهید عددی که در کد آمده بعداً بدون ویرایش کد قابل تغییر باشد، همین را در درخواست بگویید: بخواهید آن مقدار به شکل یک ثابت با پیشوند FILTER_ یا SETTING_ تعریف شود تا در سرستون آیکون تنظیمات بگیرد. جزئیاتش در راهنمای تنظیمات ویژوال است.
کد را قبل از اعتماد، امتحان کنید
کدی که دستیار پیشنهاد میدهد قبل از نمایش روی ردیفهای واقعی دیدهبان اجرا میشود و اگر خطا بدهد، خودش اصلاحش میکند. ولی این تست فقط خطا را میگیرد، نه اشتباه را: کدی که بیخطا اجرا میشود لزوماً کدی نیست که منظور شما بود.
خطرناکترین حالت، نام فیلد اشتباه است. موتور فرمول برای نام ناشناخته پیام خطا نمیدهد؛ آن نام مقدار تعریفنشده میگیرد و ستون فقط خالی میماند — که دقیقاً شبیه «شرط برقرار نبود» به نظر میرسد. پس یک ردیف انتخاب کنید که جوابش را از قبل میدانید و ببینید عددی که ستون نشان میدهد همان است یا نه. مرجع درست نامها همیشه صفحهٔ راهنمای فرمولنویسی است.
چه کارهایی از آن برنمیآید
- دادهٔ زندهٔ بازار را نمیبیند. قیمت لحظهای نماد را نمیداند و نمیتواند بازار را اسکن کند؛ آن کارِ خودِ دیدهبان است. دستیار فرمول را مینویسد، دیدهبان اجرایش میکند.
- سیگنال خرید و فروش و توصیهٔ سرمایهگذاری نمیدهد.
- فقط فرمول و فیلتر دیدهبان. سؤال عمومی دربارهٔ اختیار معامله یا تحلیل یک نماد در دامنهاش نیست؛ برای آنها دانشنامه یا هوش مصنوعی بیرونی مناسبتر است.
- هر پیام هزینه دارد و گفتگوی طولانی هزینه را بالا میبرد — همان دلیلی که در قاعدهٔ دوم آمد.