راهنمای پرتفوی آپشن باز | ثبت معامله و سود و زیان واقعی

پرتفوی یک صفحهٔ مستقل است و از منوی ابزارها یا مستقیم از نشانی پرتفوی باز می‌شود. اولین باری که واردش می‌شوید سبدی به نام پیش‌فرض برایتان ساخته شده و سه راه ورود جلویتان است:

1. دارایی فعلی من — اگر همین حالا سهم یا قرارداد دارید. آنچه دارید را یک بار می‌نویسید و بقیه خودکار ساخته می‌شود. این متداول‌ترین حالت است و بخش بعدی همین را قدم‌به‌قدم می‌گوید.
2. ثبت دستی — رویداد به رویداد. برای کسی که از امروز شروع می‌کند یا می‌خواهد یک معاملهٔ تازه را ثبت کند.
3. ایمپورت اکسل کارگزاری — گردش معاملات را می‌دهید، ستون‌ها را یک بار نگاشت می‌کنید و بقیه خودکار است.

برای ثبت هر رویداد تازه، دکمهٔ ثبت رویداد بالای صفحه است. روی موبایل همین دکمه به شکل شناور پایین صفحه می‌آید.

زیر کارت‌های بالای صفحه یک کارت قدم بعدی هست که همیشه می‌گوید الان چه کاری مانده: سبدی که هنوز خالی است، معامله‌ای که در ژورنال منتظر مرور است، یا اینکه از این به بعد هر معامله را همان روز ثبت کنید. وقتی کاری نمانده باشد، خودش کنار می‌رود. تب‌های گروه‌ها، سررسیدها و اکسپوژر هم وقتی ظاهر می‌شوند که داده‌ای برایشان باشد: اولین قرارداد اختیار در سبد، یا اولین استراتژی که با «ثبت در سبد» وارد شده.

سبد دوم لازم دارید؟ به تب سبدها بروید. هر سبد نام، رنگ، برچسب کارگزاری و روش بهای تمام‌شدهٔ خودش را دارد. معمول‌ترین دلیل داشتن چند سبد، چند کارگزاری است.

تقریباً هیچ‌کس روزی که با پرتفوی آشنا می‌شود تازه معامله‌گر شده؛ از قبل سهم و قرارداد دارد. چون پرتفوی پوزیشن را فقط از روی رویداد می‌سازد، دارایی قدیمی هم باید یک بار به شکل رویداد وارد شود. ثبت دارایی اولیه همین کار را در یک پنجره انجام می‌دهد: شما می‌نویسید چه چیزی دارید و چقدر نقد، و رویدادهایی که آن وضعیت را می‌سازند برایتان نوشته می‌شوند. یک بار انجام می‌شود و کمتر از پنج دقیقه وقت می‌گیرد.

پنجره از دو جا باز می‌شود. اگر سبدتان خالی است، اولین کارت صفحهٔ خوش‌آمد دارایی فعلی من است و تا وقتی سبدی بدون رویداد دارید، دکمهٔ دارایی اولیه بالای صفحه هم هست. بعد از آن از تب سبدها روی کارت هر سبد دکمهٔ ثبت دارایی اولیه را دارید — مثلاً برای سبدی که تازه برای کارگزاری دوم ساخته‌اید.

قبل از شروع، پنل کارگزاری‌تان را باز کنید. سه چیز از آنجا لازم دارید: فهرست دارایی‌ها با تعداد و میانگین قیمت هرکدام، موجودی نقد حساب، و اگر فروش تعهدی دارید مبلغ وجه تضمین بلوکه. (فروش تعهدی یعنی فروختن قراردادی که ندارید — همان فروش اختیار — و کارگزاری در ازایش بخشی از نقد شما را به‌عنوان وجه تضمین قفل می‌کند.)

چرا موجودی نقد اجباری است

سؤال طبیعی این است: چرا یک جدول ساده نیست که بنویسم «10,000 سهم خودرو دارم» و تمام؟ چون پوزیشن به‌تنهایی نمی‌گوید آن سهم را با چه پولی خریدید. در دفتر رویدادها هر خرید، پول را از نقد کم می‌کند — همان‌طور که در واقعیت هم شد. اگر خریدها ثبت شوند ولی پولی که پرداختشان کرده ثبت نشود، نقد سبد منفی می‌شود و از آنجا به بعد ارزش کل، درصد بازدهی و کل منحنی سرمایه غلط می‌شوند — بی‌آنکه هیچ خطایی ببینید.

برای همین موجودی نقد در این پنجره اجباری است؛ اگر واقعاً نقد ندارید، صفر بنویسید. مبلغ واریز از یک حساب ساده می‌آید: نقدی که گفتید + پولی که خریدها خرج کرده‌اند − پولی که فروش‌های تعهدی آورده‌اند. نتیجه این است که بعد از ثبت، موجودی نقد سبد دقیقاً همان عددی است که نوشتید. قبل از ثبت، پایین پنجره خلاصه‌ای می‌آید که دقیقاً می‌گوید چه چیزی ساخته می‌شود — مثلاً «2 دارایی، جمعاً 56,000,000 خرید» و «یک واریز 556,000,000 تا موجودی نقد دقیقاً 500,000,000 شود». هیچ چیزی پشت پرده اتفاق نمی‌افتد.

فیلدها

هر دارایی یک ردیف در جدول دارایی‌های فعلی است؛ دکمهٔ ردیف ردیف تازه اضافه می‌کند و آیکون سطل، ردیف را برمی‌دارد.

کارمزد را جدا وارد نکنید. میانگینی که کارگزاری نشان می‌دهد کارمزد خرید را در خودش دارد، پس اگر دوباره کارمزد اضافه شود بهای تمام‌شده بالاتر از واقعیت می‌رود. به همین دلیل رویدادهای این پنجره با کارمزد صفر ثبت می‌شوند.

تاریخ شروع را کجا بگذارم

پیشنهاد عملی: اگر می‌خواهید از حالا عملکردتان را بسنجید، تاریخ امروز را بگذارید؛ ژورنالتان از روز اول تمیز شروع می‌شود. اگر می‌خواهید تاریخچهٔ واقعی سبدتان را داشته باشید و بهای تمام‌شده دقیقاً با کارگزاری بخواند، تاریخ خرید واقعی را بزنید. اگر میانگین قیمتتان را نمی‌دانید، تاریخ امروز را بگذارید و میانگین را همان قیمت امروز بزنید؛ سود باز از صفر شروع می‌شود و هر چه از این به بعد ساخته شود واقعی است.

محافظ‌ها و برگرداندن اشتباه

• ثبت دوباره متوقف می‌شود. اگر سبد در تاریخ شروع یا پیش از آن رویدادی داشته باشد، ثبت می‌ایستد و پیام می‌گوید چند رویداد آنجاست — وگرنه پوزیشن‌ها دو برابر می‌شدند. یا تاریخ شروع را عقب‌تر ببرید، یا اگر مطمئنید تداخلی نیست، دکمهٔ می‌دانم، ثبت کن را بزنید. اگر برای سبدی قبلاً دارایی اولیه ثبت شده باشد، بالای پنجره یک هشدار زرد هم می‌بینید.
• سه محافظ کوچک‌تر: هر نماد فقط یک ردیف؛ سهم را نمی‌شود «فروش تعهدی» ثبت کرد؛ وجه تضمین بلوکه از کل نقد بیشتر نمی‌شود.
• هیچ‌چیز قفل نیست. رویدادها با برچسب منبع «دارایی اولیه» در تب تاریخچه می‌نشینند و مثل هر رویداد دیگری ویرایش و حذف می‌شوند؛ حذف هم قابل بازگرداندن است. عدد یک ردیف را اشتباه زدید؟ همان رویداد را ویرایش کنید. کلاً می‌خواهید از نو شروع کنید؟ همان رویدادها را حذف و دوباره ثبت کنید.

در ژورنال این پوزیشن‌ها برچسب دارایی اولیه می‌گیرند، نشانهٔ رفتاری نمی‌گیرند و در مبنای مقایسهٔ اندازه نمی‌آیند، چون تصمیم ورودشان اینجا گرفته نشده؛ ولی سود و زیانشان کاملاً واقعی است و در همهٔ گزارش‌ها می‌آید.

اگر گردش معاملات چند ماه گذشته را از کارگزاری دارید، به‌جای این پنجره می‌توانید مستقیم ایمپورت اکسل کنید و تاریخچهٔ واقعی را بیاورید؛ در آن حالت هم موجودی نقد را باید جدا ثبت کنید، چون گردش معاملات واریز و برداشت ندارد.

بالای صفحه شش عدد نشسته‌اند که با هم کل وضعیت را می‌گویند. سه‌تایشان زنده‌اند و با قیمت بازار تکان می‌خورند، سه‌تای دیگر فقط با ثبت رویداد عوض می‌شوند.

اگر برای پوزیشنی قیمت پیدا نشود (نمادی که در فهرست ما نیست، یا قراردادی که خیلی وقت است معامله نشده)، آن پوزیشن به بهای تمام‌شده ارزش‌گذاری می‌شود نه صفر، و زیر کارت «سود باز» تعداد پوزیشن‌های بدون قیمت نوشته می‌شود. این عمدی است: بهتر است سبد بگوید «نمی‌دانم» تا اینکه دارایی شما را بی‌ارزش نشان دهد.

زیر کارت‌ها یک پنل سه‌حالته نشسته که کل سبد را در یک تصویر می‌گوید. هر سه حالت یک پول را از سه زاویه نشان می‌دهند:

حالتی که انتخاب می‌کنید می‌ماند، پس صفحه دفعهٔ بعد همان‌طور باز می‌شود که رهایش کردید.

سبد ظرف حساب شماست: نقد، رویدادها و پوزیشن‌ها داخل آن زندگی می‌کنند. اگر با دو کارگزاری کار می‌کنید، دو سبد بسازید تا موجودی نقد هرکدام درست بماند.

نکته‌ای که معمولاً غافلگیرکننده است: سبدهایی که قبلاً برای دسته‌بندی استراتژی‌هایتان ساخته بودید، همین سبدها هستند. وقتی اولین بار پرتفوی را باز می‌کنید، هر سبد استراتژی به یک سبد پرتفوی با همان نام و رنگ تبدیل می‌شود و استراتژی‌های داخلش سر جایشان می‌مانند. یعنی یک مفهوم بیشتر یاد نمی‌گیرید؛ همان ظرفِ آشنا حالا نقد و رویداد هم دارد. جزئیات دسته‌بندی استراتژی‌ها در مقالهٔ لیست استراتژی‌های ذخیره‌شده است.

بالای صفحه یک نوار انتخاب سبد هست: می‌توانید یک سبد، همهٔ سبدها یا هر ترکیبی را انتخاب کنید. همهٔ تب‌های صفحه و کل ژورنال از همین انتخاب پیروی می‌کنند. نقد و وجه تضمین همیشه متعلق به سبد خودشان می‌مانند، ولی سود و زیان روی هم جمع زده می‌شود.

در تب سبدها می‌توانید سبد بسازید، نام و رنگ و کارگزاری (اختیاری) را عوض کنید، ترتیبشان را جابه‌جا کنید و یکی را سبد پیش‌فرض کنید. هنگام حذف سبد، از شما می‌پرسد رویدادها به کدام سبد انتقال پیدا کنند؛ اگر تیک رویدادها هم حذف شوند (غیرقابل برگشت) را بزنید، با خود سبد پاک می‌شوند.

این مهم‌ترین ایدهٔ کل صفحه است و اگر یک چیز از این مقاله بماند، همین باشد: شما پوزیشن وارد نمی‌کنید، رویداد وارد می‌کنید. پوزیشن‌ها، معاملات، موجودی نقد و منحنی سرمایه همگی از روی همان رویدادها ساخته می‌شوند.

سودش این است که هیچ‌وقت دو جا با هم اختلاف پیدا نمی‌کنند. اگر ماه پیش قیمت یک خرید را اشتباه وارد کرده باشید، کافی است همان یک رویداد را اصلاح کنید؛ بهای تمام‌شده، سود باز، سود تحقق‌یافته، معاملهٔ ژورنال و منحنی سرمایه همه با هم درست می‌شوند.

سیزده نوع رویداد وجود دارد. لازم نیست همه را بلد باشید — بیشتر کاربران فقط با پنج‌تای اولش کار دارند.

اثر هرکدام روی موجودی نقد از قبل معلوم است و همان‌جا محاسبه و ذخیره می‌شود:

دکمهٔ ثبت رویداد یک فرم باز می‌کند که بالایش نوع رویداد را انتخاب می‌کنید. بسته به نوع، فیلدهای لازم عوض می‌شوند — برای «واریز» فقط مبلغ می‌خواهد و برای «خرید» نماد و تعداد و قیمت.

1. سبد را انتخاب کنید. اگر یک سبد بیشتر ندارید، از قبل انتخاب شده است.
2. نماد را بنویسید. با نوشتن چند حرف، فهرست پیشنهاد باز می‌شود و هم نماد پایه و هم قراردادهای اختیار را در بر می‌گیرد. بعد از انتخاب، زیر فیلد نوشته می‌شود چه چیزی شناسایی شده: نوع ابزار، دارایی پایه، اندازهٔ قرارداد، قیمت اعمال و سررسید.
3. اگر نماد در فهرست ما نباشد پیام «این نماد در فهرست ما نیست» می‌آید و آن‌وقت خودتان نوع ابزار و اندازهٔ قرارداد را مشخص می‌کنید. رویداد ثبت می‌شود، ولی چون قیمت زنده‌ای برایش نداریم، پوزیشنش به بهای تمام‌شده ارزش‌گذاری می‌ماند.
4. تعداد و قیمت هر واحد (ریال). برای اختیار، تعداد یعنی تعداد قرارداد نه تعداد برگه؛ ضرب در اندازهٔ قرارداد خودکار انجام می‌شود.
5. کارمزد (ریال) خودکار از نرخ‌های رسمی حساب می‌شود. اگر کارگزاری‌تان عدد دیگری داده، دستی عوضش کنید.
6. تاریخ (شمسی) و ساعت. تاریخ واقعی اجرا را بزنید، نه تاریخ امروز — همهٔ محاسبات بر اساس همین زمان مرتب می‌شوند.
7. یادداشت (اختیاری) برای خودتان، مثلاً «نصف پوزیشن، بعد از افت 3٪».

اگر بخواهید سهمی را بفروشید که خریدش را ثبت نکرده‌اید، ثبت رد می‌شود با این پیام: «موجودی این نماد برای فروش کافی نیست. اگر خرید قبلی را ثبت نکرده‌اید، اول آن را وارد کنید.» این همان دلیلی است که ثبت دارایی اولیه اولین کار هر کسی است که از قبل دارایی دارد.

از صفحهٔ استراتژی هم می‌شود مستقیم رویداد ساخت: در نمودار سود و زیان استراتژی دکمهٔ ثبت در سبد پاهای استراتژی را به‌صورت رویداد پیشنهاد می‌دهد و شما فقط قیمت و تاریخ واقعی را تأیید می‌کنید. لینک دوطرفه می‌ماند، پس بعداً معلوم است این معامله از کدام استراتژی آمده.

تب پوزیشن‌ها وضعیت فعلی را نشان می‌دهد: هر نماد یک سطر، با قیمت زنده. وقتی بازار باز است هر 20 ثانیه به‌روز می‌شود و بعد از بسته شدن بازار فاصله‌اش بلندتر می‌شود.

کلید بسته‌شده‌ها پایین جدول، پوزیشن‌هایی را که تعدادشان به صفر رسیده هم نشان می‌دهد — برای وقتی می‌خواهید سود تحقق‌یافتهٔ نمادی را ببینید که دیگر ندارید.

روی موبایل همین جدول به شکل کارت درمی‌آید تا مجبور به اسکرول افقی نشوید؛ همان اعداد، با چیدمان دیگر.

وقتی یک سهم را در چند نوبت و چند قیمت می‌خرید و بعد بخشی را می‌فروشید، این سؤال پیش می‌آید: سود این فروش را با کدام قیمت خرید حساب کنیم؟ دو جواب رایج هست و هر سبد می‌تواند جواب خودش را داشته باشد.

عوض کردن روش، اعداد گذشته را هم دوباره حساب می‌کند، چون همه‌چیز از رویدادها ساخته می‌شود. پس اگر وسط راه نظرتان عوض شد چیزی خراب نمی‌شود.

سهم فقط خریده و فروخته می‌شود، ولی قرارداد اختیار راه‌های دیگری هم برای بسته شدن دارد و هرکدام اثر متفاوتی روی سبد می‌گذارند.

دو نکتهٔ عملی:

• اعمال و تخصیص خودشان سهم پایه را ثبت می‌کنند. وقتی «اعمال» یک اختیار خرید را ثبت می‌کنید، علاوه بر بسته شدن قرارداد، یک خرید سهم پایه در قیمت اعمال هم ساخته می‌شود. لازم نیست خودتان دوباره واردش کنید، و اگر رویداد اعمال را حذف کنید آن خرید هم با آن می‌رود.
• روز بعد از سررسید یک نوار پیشنهاد بالای صفحه می‌آید. برای هر قراردادی که سررسیدش گذشته و هنوز در سبد باز است، می‌گوید در سود بوده یا نه و دکمه‌های ثبت تخصیص و انقضا را جلویتان می‌گذارد. اگر خودتان همان روز ثبت می‌کنید، این پیشنهاد را از تنظیمات خاموش کنید.

برای اینکه بدانید یک قرارداد در سررسید در سود بوده یا نه، تب سررسیدها همین را از قبل حساب کرده است.

یک استراتژی دوپایه مثل کال اسپرد، دو پوزیشن جدا در جدول پوزیشن‌هاست، ولی یک تصمیم بوده. تب گروه‌ها پاهایی را که از یک استراتژی ثبت شده‌اند کنار هم می‌گذارد و سود و زیان کل استراتژی را یک‌جا نشان می‌دهد — نه پا به پا.

گروه‌بندی از روی همان لینکی ساخته می‌شود که موقع «ثبت در سبد» بین استراتژی و رویدادها برقرار شد. اگر رویدادها را دستی وارد کرده باشید، در گروه‌ها نمی‌آیند؛ در جدول پوزیشن‌ها سر جایشان هستند.

تب منحنی نشان می‌دهد ارزش سبد در طول زمان چه کرده. هر شب بعد از بسته شدن بازار یک نقطه ثبت می‌شود، پس منحنی از روی قیمت پایانی هر روز ساخته می‌شود نه از روی نوسان لحظه‌ای.

بالای نمودار چهار عدد هست:

این دو عدد بازدهی معمولاً با هم فرق دارند و همان اختلاف، خودش یک پیام است:

روی همان نمودار می‌توانید شاخص کل را هم روشن کنید تا ببینید سبد شما نسبت به بازار چه کرده. اگر لازم شد، دکمهٔ بازسازی منحنی کل تاریخچه را از روی رویدادها از نو می‌سازد — مثلاً بعد از اینکه رویدادهای قدیمی را اصلاح کرده‌اید.

تب سررسیدها فقط قراردادهای اختیار باز را نشان می‌دهد، مرتب‌شده بر اساس نزدیکی سررسید. برای هر قرارداد می‌گوید چند روز مانده، قیمت اعمال چند است، قیمت فعلی پایه چند است و قرارداد در سود، سربه‌سر یا خارج از سود است.

کاربردش این است که هفتهٔ آخر هر ماه یک نگاه به این تب بیندازید و بدانید کدام قرارداد احتمالاً تخصیص می‌خورد و برای کدام باید نقد یا سهم آماده داشته باشید. قراردادی که قیمت پایه تا یک درصد بالا یا پایین قیمت اعمالش باشد «سربه‌سر» شمرده می‌شود — همان قاعده‌ای که در کل سایت به کار می‌رود.

اکسپوژر یعنی چقدر از پول شما در معرض حرکت بازار است. تب اکسپوژر به یک سؤال جواب می‌دهد: پول شما واقعاً کجاست و به چه چیزی حساس است. اول چهار عدد کلی می‌آید — ارزش خرید، تعهد فروش، وجه تضمین بلوکه و نقد آزاد — و بعد فهرستی از دارایی‌های پایه با سهم هرکدام از کل اکسپوژر. اگر بیش از نیمی از اکسپوژر روی یک نماد باشد، هشدار تمرکز می‌گیرید.

برای هر دارایی پایه که قرارداد اختیار داشته باشید، چهار عدد «یونانی» هم حساب می‌شود. یونانی‌ها اعداد حساسیت‌اند: می‌گویند ارزش قرارداد با حرکت پایه، گذشت زمان یا تغییر نوسان چقدر عوض می‌شود. این‌ها از بلک‌شولز با نوسان ضمنی هر قرارداد می‌آیند و همان مدلی است که ماشین حساب اختیار معامله استفاده می‌کند.

تتا برای فروشندهٔ اختیار از همه کاربردی‌تر است: عددی است که می‌گوید اگر هیچ اتفاقی نیفتد، فردا چقدر جلو هستید. اگر یونانی‌ها برایتان تازه‌اند، راهنمای ماشین حساب تک‌تکشان را با مثال توضیح داده است.

حالت ریسک در پرتفوی در یک نگاه همین اکسپوژر را به شکل منحنی نشان می‌دهد: اگر همهٔ دارایی‌های پایه با هم چند درصد بالا یا پایین بروند، سود باز شما چه می‌شود.

اگر گردش معاملات را از کارگزاری گرفته‌اید، دکمهٔ ایمپورت اکسل بالای صفحه کار ثبت دستی را حذف می‌کند. فرمت‌های xlsx، xls و csv پشتیبانی می‌شوند.

1. فایل را بدهید. سطر عنوان خودکار پیدا می‌شود.
2. ستون‌ها را نگاشت کنید: نماد، نوع معامله، تعداد و قیمت اجباری‌اند؛ تاریخ، ساعت و کارمزد اختیاری.
3. نگاشت را با یک نام (مثلاً نام کارگزاری) ذخیره کنید تا دفعهٔ بعد یک کلیک باشد.
4. پیش‌نمایش را نگاه کنید. سطرهای مشکل‌دار با دلیل مشخص می‌شوند: «نماد خالی»، «تعداد نامعتبر»، «تاریخ نامعتبر» یا «نوع معامله نامشخص».
5. سبد مقصد را انتخاب کنید و ثبت کنید.

سه چیز که خوب است بدانید:

• در ستون «نوع معامله» فقط مقادیر خرید و فروش شناسایی می‌شوند.
• سطرهایی که قبلاً از همین فایل ثبت شده‌اند دوباره ثبت نمی‌شوند، پس ایمپورت تکراری بی‌خطر است.
• هر ایمپورت یک دسته است و از فهرست ایمپورت‌های قبلی با یک کلیک برگشت‌پذیر است.

بعضی کارگزاری‌ها حجم اختیار را به‌جای تعداد قرارداد، به تعداد برگه گزارش می‌کنند. برای همین یک گزینه هست که هر سطر اختیار را بر اندازهٔ قرارداد تقسیم کند.

ایمپورت فقط خرید و فروش می‌آورد. واریز و برداشت در گردش معاملات نیست، پس بعد از ایمپورت باید موجودی نقد را خودتان تنظیم کنید — یک «واریز» به اندازهٔ پولی که آورده‌اید، یا یک «تنظیم موجودی» تا عدد دقیقاً با کارگزاری بخواند. بدون این کار نقد سبد منفی می‌ماند.

از آیکون بالای صفحه. پیش‌فرض‌ها طوری انتخاب شده‌اند که بدون تغییر هم نتیجهٔ درست بگیرید.

پایین همان پنل، بخش داده‌های شما است: خروجی گرفتن از کل دفتر، بازسازی پوزیشن‌ها، و حذف کامل دفتر معاملات که برای تأیید از شما می‌خواهد کلمهٔ «حذف» را بنویسید.

تب تاریخچه همهٔ رویدادها را به ترتیب زمان نشان می‌دهد و می‌شود بر اساس سبد، نوع رویداد و نماد فیلترشان کرد. هر سطر یک منو دارد:

• ویرایش — همان فرم ثبت باز می‌شود، پر شده. نسخهٔ قبلی در تاریخچهٔ همان رویداد می‌ماند و قابل دیدن است.
• حذف — رویداد کنار می‌رود ولی واقعاً پاک نمی‌شود، پس قابل بازگرداندن است.
• تاریخچهٔ تغییرات — هر نسخهٔ قبلی این رویداد، با زمان تغییر.

هر ویرایش یا حذف، همهٔ چیزهای وابسته را از نو می‌سازد: پوزیشن، بهای تمام‌شده، معاملهٔ ژورنال و نقد. اگر جایی حس کردید عددی با رویدادها نمی‌خواند، دکمهٔ بازسازی پوزیشن‌ها در تنظیمات همه‌چیز را از صفر دوباره حساب می‌کند.

• فقط آنلاین و با ورود به حساب. برخلاف میزکار و استراتژی‌ها، دفتر معاملات روی سرور نگه داشته می‌شود، پس بدون اینترنت در دسترس نیست. در عوض روی هر دستگاهی که واردش شوید همان است.
• تعداد صحیح. تعداد سهم و قرارداد عدد صحیح است. برای بازار سهام و اختیار ایران این محدودیتی نیست.
• همه‌چیز به ریال. واحد نمایش را می‌شود تومان کرد، ولی مبنای ذخیره همیشه ریال است.
• نماد خارج از فهرست ما قیمت زنده ندارد. ثبت می‌شود و در حساب‌ها می‌آید، ولی به بهای تمام‌شده ارزش‌گذاری می‌ماند.
• گروه‌ها فقط برای رویدادهای آمده از استراتژی. رویداد دستی در تب گروه‌ها نمی‌آید.

پرتفوی یک قاعدهٔ ساده دارد: هر اتفاق مالی را یک بار ثبت کنید، بقیه‌اش خودش ساخته می‌شود. اگر از قبل دارایی دارید، از ثبت دارایی اولیه شروع کنید تا موجودی نقد و پوزیشن‌ها از همان روز اول درست باشند. بعد از آن، ثبت هر معامله کمتر از ده ثانیه وقت می‌گیرد.

وقتی چند هفته داده جمع شد، ارزش واقعی‌اش در ژورنال پیدا می‌شود: آنجا همین معاملات به این سؤال جواب می‌دهند که کدام ستاپ برای شما کار می‌کند و کجا خودتان جلوی خودتان را می‌گیرید. معنی شاخص‌هایی مثل R و انتظار ریاضی هم در مقالهٔ شاخص‌های عملکرد آمده است.