پرش به محتوای اصلی

بازارگردان در بازار اختیار معامله | فاصله خرید و فروش

بازارگردان هم‌زمان قیمت خرید و فروش می‌دهد و دستمزدش فاصلهٔ آن دو است. در بازار اختیار ایران فقط حدود نیمی از قرارداد-روزها مظنهٔ دوطرفه دارند.

نویسنده: آپشن باز، تاریخ انتشار: ، آخرین به‌روزرسانی: ، 18 دقیقه مطالعه
اشتراک‌گذاری:

یک قرارداد اختیار را در تابلو می‌بینید. قیمت آخرین معامله‌اش نوشته شده و منطقی هم به نظر می‌رسد. سفارش فروش می‌گذارید و هیچ اتفاقی نمی‌افتد — چون در آن لحظه هیچ خریداری وجود ندارد. قیمتی که دیدید، یادگارِ معامله‌ای بود که ساعت‌ها پیش انجام شده.

کاری که باید جلوی این را بگیرد، بازارگردانی است: کسی که هم‌زمان قیمت خرید و قیمت فروش می‌دهد تا شما هر لحظه بتوانید وارد یا خارج شوید. این مقاله توضیح می‌دهد آن نقش چیست و چرا وجودش قیمت دارد.

و بعد سراغ سؤال سخت‌تر می‌رود: در بازار اختیار ایران این نقش چقدر پر شده؟ چون هویت بازارگردان در تابلوی عمومی ثبت نمی‌شود، جوابش را از تنها ردی که به‌جا می‌ماند گرفتیم — خودِ سرخط سفارش‌ها (31,230 قرارداد-روز از 34 نماد پایه، در بیست روز معاملاتی).

بازارگردان چه کاری می‌کند

در هر بازاری، معامله وقتی انجام می‌شود که یک خریدار و یک فروشنده هم‌زمان روی یک قیمت توافق کنند. مشکل این است که این هم‌زمانی به‌ندرت خودبه‌خود رخ می‌دهد — مخصوصاً در بازار اختیار که به‌جای یک نماد، ده‌ها قرارداد با اعمال‌ها و سررسیدهای مختلف دارد و توجه بین همه‌شان تقسیم می‌شود.

بازارگردان چه کاری می‌کند سه کار، که هر سه یک نتیجه دارند: شما بتوانید معامله کنید قیمت دوطرفه می‌دهد هم می‌خرد هم می‌فروشد هم‌زمان و ریسکش را می‌پذیرد فاصله را باریک نگه می‌دارد اختلاف خرید و فروش همان دستمزدش است و ریسکش را می‌پذیرد موجودی نگه می‌دارد قراردادی که کسی نمی‌خواهد روی دست او می‌ماند و ریسکش را می‌پذیرد بدون او، شما فقط وقتی می‌توانید معامله کنید که یک معامله‌گر دیگر دقیقاً همان لحظه خلاف شما بخواهد و این هم‌زمانی، اتفاق نادری است
بازارگردان هم‌زمان قیمت خرید و فروش می‌دهد، فاصلهٔ آن دو را باریک نگه می‌دارد و موجودیِ ناخواسته را می‌پذیرد. بدون او فقط وقتی می‌توانید معامله کنید که کسی دقیقاً همان لحظه خلاف شما بخواهد — و این هم‌زمانی نادر است.

بازارگردان این شکاف را پر می‌کند. او هم‌زمان اعلام می‌کند «تا این قیمت می‌خرم» و «از این قیمت می‌فروشم»، و اختلاف آن دو — که به آن فاصلهٔ خرید و فروش می‌گویند — دستمزد اوست. در عوض ریسکی را می‌پذیرد که هیچ‌کس دیگر نمی‌خواهد: قراردادی که خریده و کسی از او نمی‌خرد، روی دستش می‌ماند.

پس فاصلهٔ خرید و فروش دو چیز را هم‌زمان می‌گوید: چقدر برای معامله کردن هزینه می‌دهید، و بازارگردان چقدر ریسکِ آن قرارداد را بالا می‌بیند. قراردادی که فاصله‌اش پهن است، لزوماً بازارگردان بدی ندارد؛ ممکن است قراردادی باشد که کسی جرئت نمی‌کند برایش قیمت باریک بدهد.

اینکه بازارگردان با قراردادی که روی دستش مانده چه می‌کند — دلتایش را با سهم می‌پوشاند، با دوقلوی مصنوعی‌اش می‌بندد، یا به شکل ساختاری با زیان سقف‌دار درش می‌آورد — و چرا پهنای مظنه قیمت همین ریسک است، موضوع یک کتاب کامل است: خلاصهٔ کتاب Option Market Making آلن بیرد.

در نیمی از موارد فقط یک طرف هست

اولین چیزی که باید سنجید این نیست که فاصله چقدر است — این است که اصلاً فاصله‌ای وجود دارد یا نه. برای اینکه فاصله معنا داشته باشد، باید هر دو طرف سرخط سفارشی داشته باشند.

در نیمی از موارد، فقط یک طرف بازار وجود دارد سهم 31,230 قرارداد-روز بر اساس وضعیت سرخط سفارش‌ها 48.5% هر دو طرف فقط خریدار دارد 48.3% قراردادی که فقط خریدار دارد یعنی می‌توانید بفروشید ولی نمی‌توانید بخرید — و برعکسش هم هست یک‌طرفه بودن بدتر از پهن بودن است چون اصلاً قیمتی برای طرف دیگر وجود ندارد
تنها در 48.5 درصد قرارداد-روزها هم خریدار و هم فروشنده در سرخط بوده‌اند؛ در 48.3 درصد فقط خریدار. یک‌طرفه بودن بدتر از پهن بودن است، چون برای طرف دیگر اصلاً قیمتی وجود ندارد.
وضعیت سرخط سفارش‌ها — 31,230 قرارداد-روز از 34 نماد پایه، در بیست روز معاملاتی
وضعیتسهمیعنی
هم خریدار، هم فروشنده48.5٪می‌شود وارد یا خارج شد
فقط خریدار48.3٪می‌شود فروخت، نمی‌شود خرید
فقط فروشنده2.2٪می‌شود خرید، نمی‌شود فروخت
هیچ‌کدام1.0٪سرخط خالی

یعنی در بیش از نیمی از قرارداد-روزها، یک طرف بازار اصلاً وجود ندارد. و این با «فاصلهٔ پهن» یکی نیست؛ بدتر است. فاصلهٔ پهن یعنی معامله گران است، ولی نبودِ یک طرف یعنی برای آن سمت اصلاً قیمتی وجود ندارد — و اگر شما همان سمت باشید، موقعیتتان تا زمانی که کسی پیدا شود قفل است.

اینکه سهم «فقط خریدار» این‌قدر بزرگ‌تر از «فقط فروشنده» است، خودش یک نکته دارد: در این بازار پیدا کردن کسی که بخرد آسان‌تر است تا کسی که بفروشد. همان عدم تقارنی که در چولگی نوسان هم دیدیم، از زاویهٔ دیگری.

وقتی هر دو طرف هست، فاصله چقدر است

حالا فقط همان 48.5 درصدی را نگاه می‌کنیم که هر دو طرف مظنه داشتند — یعنی خوش‌بینانه‌ترین بخش بازار.

وقتی هر دو طرف هست، فاصله چقدر است اختلاف قیمت خرید و فروش، نسبت به میانگینشان میانه 19.1 درصد 90% پهن‌تر از 2 درصد 77.1% پهن‌تر از 5 درصد 63.4% پهن‌تر از 10 درصد 45.2% پهن‌تر از 25 درصد 33.8% پهن‌تر از 50 درصد یعنی رفت و برگشت روی یک قرارداد معمولی، یک‌پنجم ارزشش هزینه دارد
میانهٔ فاصلهٔ خرید و فروش 19.1 درصد قیمت میانی است و یک‌سوم مظنه‌ها از 50 درصد هم پهن‌ترند. یعنی رفت و برگشت روی یک قرارداد معمولی، حدود یک‌پنجم ارزشش هزینه دارد — پیش از هر کارمزدی.
فاصلهٔ خرید و فروش نسبت به قیمت میانی
سنجهمقدار
میانه19.1٪
صدک 255.6٪
صدک 7585.7٪
سهم پهن‌تر از 10 درصد63.4٪
سهم پهن‌تر از 50 درصد33.8٪

میانهٔ 19.1 درصد یعنی روی یک قرارداد معمولی، اگر همان لحظه بخرید و بفروشید، حدود یک‌پنجم ارزشش را از دست داده‌اید. و یک‌سوم مظنه‌ها از پنجاه درصد هم پهن‌ترند — جایی که خرید و فروش فوری عملاً بی‌معناست.

برای مقایسه، در بازارهای اختیارِ نقدشوندهٔ جهانی این عدد معمولاً زیر چند درصد است. تفاوت را نباید به بی‌کفایتی نسبت داد؛ بازاری با این تعداد قرارداد و این حجم، ساختاراً فاصلهٔ پهن‌تری دارد.

فاصله روی بال‌ها فرو می‌ریزد

فاصله یکنواخت پخش نشده و جای تمرکزش دقیقاً همان‌جایی است که مبتدی‌ها بیشتر می‌روند.

فاصله روی بال‌ها فرو می‌ریزد میانهٔ فاصلهٔ خرید و فروش، به تفکیک وضعیت مالی 18.1% خیلی داخل پول 15.5% نزدیک پول 40% خارج از پول 45.0% خیلی خارج از پول نزدیک قیمت روز شانزده درصد، و در بال‌ها حدود سه برابرِ آن
فاصلهٔ خرید و فروش نزدیک قیمت روز حدود شانزده درصد است و در قراردادهای خیلی خارج از سود به چهل‌وپنج درصد می‌رسد. یعنی دقیقاً همان بال‌هایی که ارزان به نظر می‌رسند، سخت‌ترین جا برای معامله‌اند.
میانهٔ فاصله به تفکیک وضعیت مالی قرارداد
وضعیتتعداد مشاهدهمیانهٔ فاصله
خیلی داخل پول8,13618.1٪
نزدیک پول5,08615.5٪
خارج از پول1,59740.0٪
خیلی خارج از پول33245.0٪

نزدیک قیمت روز، فاصله حدود شانزده درصد است؛ در قراردادهای خیلی خارج از سود، حدود سه برابر آن — ردیف‌های جدول همان دسته‌های وضعیت مالی قرارداداند. یعنی همان قراردادهای «ارزان» که پرمیوم کمی دارند، گران‌ترین جا برای معامله‌اند — و بخش بزرگی از هزینه‌شان اصلاً در قیمت دیده نمی‌شود.

این با یافتهٔ چولگی نوسان هم‌راستاست: آنجا دیدیم نوسان ضمنیِ بال‌ها بالا به نظر می‌رسد و بخشی از آن بلندی، اثر شبکهٔ قیمت روی قراردادهای چندریالی است. اینجا همان قراردادها فاصلهٔ سرخط بسیار پهنی هم دارند. دو نشانه از یک واقعیت: بال‌ها بازار ندارند.

مظنهٔ دوطرفه و معامله شدن

اگر بازارگردانی واقعاً کار می‌کند، باید اثرش دیده شود: قراردادهایی که مظنهٔ دوطرفه دارند باید بیشتر معامله شوند.

مظنهٔ دوطرفه، همان جایی است که معامله رخ می‌دهد سهم قرارداد-روزهایی که هر دو طرف مظنه داشتند قراردادهایی که معامله شدند 89.6% هر دو طرف مظنه داشتند قراردادهایی که معامله نشدند 18.7% هر دو طرف مظنه داشتند این همان کاری است که بازارگردان انجام می‌دهد مظنه گذاشتن، شرطِ لازمِ معامله شدن است — نه نتیجهٔ آن
از قراردادهایی که در یک روز معامله شدند، 89.6 درصد هر دو طرف مظنه داشتند؛ از آن‌هایی که معامله نشدند، فقط 18.7 درصد. مظنهٔ دوطرفه شرطِ لازمِ معامله شدن است، نه نتیجهٔ آن.

از قرارداد-روزهایی که در آن روز معامله‌ای داشتند، 89.6 درصد هر دو طرف مظنه داشتند. از آن‌هایی که هیچ معامله‌ای نشد، فقط 18.7 درصد. این تفاوت بزرگ است و جهتش هم روشن.

ولی در تفسیرش باید دقیق بود: این یک رابطه است، نه لزوماً یک علیت یک‌طرفه. مظنهٔ دوطرفه هم می‌تواند علتِ معامله شدن باشد و هم نتیجهٔ اینکه آن قرارداد اصلاً مورد توجه بوده. آنچه با اطمینان می‌شود گفت این است که این دو با هم می‌آیند — و برای شما که می‌خواهید وارد یا خارج شوید، دیدنِ مظنهٔ دوطرفه بهترین نشانهٔ در دسترس است.

آن مظنه چقدر عمق دارد

وجود مظنه کافی نیست؛ اندازه‌اش هم مهم است.

و آن مظنه چقدر عمق دارد حجم روی بهترین قیمت خرید و بهترین قیمت فروش سمت خرید 70 میانهٔ تعداد قرارداد سمت فروش 80 میانهٔ تعداد قرارداد سفارش بزرگ‌تر از این، سرخط را رد می‌کند و بقیه‌اش به قیمت‌های بدتر پر می‌شود پس فاصلهٔ واقعیِ معاملهٔ شما از عددی که می‌بینید بیشتر است
میانهٔ حجم روی بهترین قیمت خرید و فروش، به‌ترتیب 70 و 80 قرارداد است. سفارش بزرگ‌تر از این، سرخط را رد می‌کند و بقیه‌اش به قیمت‌های بدتر پر می‌شود — پس هزینهٔ واقعی معاملهٔ شما از فاصله‌ای که روی تابلو می‌بینید بیشتر است.

میانهٔ حجمِ روی بهترین قیمت خرید و بهترین قیمت فروش، به‌ترتیب 70 و 80 قرارداد است. یعنی اگر سفارش شما بزرگ‌تر از این باشد، بخشی از آن روی سرخط پر می‌شود و بقیه‌اش باید به قیمت‌های بدتر برود.

پس هزینهٔ واقعی معاملهٔ شما از فاصله‌ای که روی تابلو می‌بینید بیشتر است — و هرچه سفارشتان بزرگ‌تر باشد، بیشتر. این همان چیزی است که در سنجش نقدشوندگی باید کنار حجم و موقعیت باز دیده شود.

فاصله، هزینه است

ساده‌ترین راه فهمیدن اهمیت این اعداد، تبدیلشان به یک سؤال است: قیمت پایه چقدر باید به نفع شما حرکت کند تا فقط سر به سر شوید؟

فاصله، هزینه است — فقط اسمش کارمزد نیست یک قرارداد که خرید و فروشش با فاصلهٔ میانه انجام شود می‌خرید روی قیمت فروشنده می‌فروشید روی قیمت خریدار تفاوت را باخته‌اید بدون هیچ حرکت قیمتی یعنی قیمت پایه باید این‌قدر به نفعتان حرکت کند 19.1% فقط تا به نقطهٔ صفر برگردید — پیش از کارمزد و مالیات
فاصلهٔ خرید و فروش یک هزینهٔ واقعی است که اسمش کارمزد نیست: با فاصلهٔ میانه، قیمت باید حدود نوزده درصد به نفعتان حرکت کند تا فقط به نقطهٔ صفر برگردید — پیش از کارمزد و مالیات.

اگر با فاصلهٔ میانه بخرید و بفروشید، حدود نوزده درصد از ارزش قرارداد را همان لحظه از دست داده‌اید — پیش از اینکه هیچ اتفاقی در بازار بیفتد. این عدد باید روی نقطهٔ سربه‌سر شما اضافه شود، و ربطی به کارمزد و مالیات ندارد؛ آن‌ها جداگانه می‌آیند.

و یک نتیجهٔ عملی: هرچه بیشتر معامله کنید، این هزینه بیشتر تکرار می‌شود. در بازاری با فاصلهٔ بیست درصد، استراتژی‌ای که هفته‌ای یک بار موقعیت را عوض می‌کند، پیش از هر تحلیلی محکوم به شکست است.

آنچه از داده نمی‌شود فهمید

تا اینجا همه‌چیز اندازه‌گیری‌شده بود. این بخش دربارهٔ چیزی است که نمی‌شود اندازه گرفت، و گفتنش به همان اندازه مهم است.

آنچه از داده نمی‌شود فهمید و مقاله به‌جای حدس زدن، همین را می‌گوید سقف موقعیت هر شخص دو ستون جدا دارد حقوقی و حقیقی 68 / 69 ولی هر دو ستون روی تقریباً همهٔ زنجیره‌های زنده عدد یکسان دارند پس داده سهمیهٔ جداگانه‌ای برای بازارگردان نشان نمی‌دهد این یعنی «دیده نمی‌شود»، نه «وجود ندارد» هویت طرف مقابل در تابلوی عمومی ثبت نمی‌شود
ستون سقف موقعیت برای حقوقی و حقیقی جداست، ولی روی 68 از 69 زنجیرهٔ زندهٔ دارای سقف عدد یکسانی دارند. پس داده سهمیهٔ جداگانه‌ای برای بازارگردان نشان نمی‌دهد — که یعنی «دیده نمی‌شود»، نه «وجود ندارد».

هویت طرف مقابل یک معامله در تابلوی عمومی ثبت نمی‌شود. پس از روی داده نمی‌شود گفت مظنه‌ای که می‌بینید از یک بازارگردان رسمی آمده یا از یک معامله‌گر عادی. آنچه می‌شود دید، خودِ مظنه است — و همان را سنجیدیم.

یک جای دیگر هم بود که ممکن بود ردی نشان بدهد: هر زنجیره دو ستون سقف موقعیت باز جدا برای اشخاص حقوقی و حقیقی دارد، و اگر بازارگردانی سهمیهٔ ویژه‌ای داشته باشد باید آنجا دیده شود. ولی روی 68 از 69 زنجیرهٔ زندهٔ دارای سقف، این دو ستون عدد یکسانی دارند.

پس نتیجه‌گیری درست این است: داده سهمیهٔ جداگانه‌ای برای بازارگردان نشان نمی‌دهد — که با «چنین چیزی وجود ندارد» یکی نیست. ممکن است وجود داشته باشد و در این ستون‌ها منعکس نشده باشد. مقاله همین‌جا می‌ایستد.

در چنین بازاری چطور معامله کنیم

اعداد بالا یک نتیجهٔ عملی روشن دارند و سه قاعده از آن درمی‌آید.

در بازاری با این فاصله، چطور معامله کنیم سه قاعده که هزینهٔ فاصله را کم می‌کنند یک هر دو طرف را ببینید نه فقط قیمت آخرین معامله دو سفارش با قیمت مشخص نه سفارش به قیمت بازار سه از بال‌ها فاصله بگیرید گران بودنشان همین است قیمت آخرین معامله می‌تواند ساعت‌ها قدیمی باشد چیزی که واقعاً می‌توانید در آن معامله کنید، سرخط است
سه قاعده: هر دو طرف سرخط را ببینید نه فقط قیمت آخرین معامله، با قیمت مشخص سفارش بگذارید نه به قیمت بازار، و از بال‌ها فاصله بگیرید. قیمت آخرین معامله می‌تواند ساعت‌ها قدیمی باشد؛ چیزی که واقعاً در آن معامله می‌کنید سرخط است.
  1. هر دو طرف سرخط را ببینید، نه قیمت آخرین معامله. قیمت آخرین معامله می‌تواند ساعت‌ها قدیمی باشد و — همان‌طور که دیدیم — در نیمی از موارد اصلاً طرف مقابلی برایش وجود ندارد. چیزی که واقعاً در آن معامله می‌کنید، سرخط است. در زنجیره قراردادها و دیده‌بان هر دو ستون در دسترس‌اند.
  2. سفارش را با قیمت مشخص بگذارید. در بازاری که میانهٔ فاصله نوزده درصد است، سفارش بدون قیمتِ مشخص یعنی پذیرفتن هر عددی که آن طرف گذاشته.
  3. از بال‌ها فاصله بگیرید. قراردادهای خیلی خارج از سود ارزان به نظر می‌رسند و گران‌ترین جا برای ورود و خروج‌اند — فاصلهٔ میانه‌شان حدود سه برابرِ قراردادهای نزدیک پول است.

و یک قاعدهٔ چهارم که از بخش هزینه می‌آید: کمتر معامله کنید. هر رفت و برگشت، فاصله را دوباره می‌پردازد. اگر استراتژی‌تان اجازه می‌دهد موقعیت را تا بستن برنامه‌ریزی‌شده نگه دارید، همان بهترین راه کم کردن این هزینه است.

جمع‌بندی

  • بازارگردان هم‌زمان قیمت خرید و فروش می‌دهد تا معامله به هم‌زمانیِ تصادفی دو معامله‌گر وابسته نباشد؛ دستمزدش همان فاصلهٔ دو قیمت است.
  • در بازار اختیار ایران، تنها 48.5 درصد قرارداد-روزها هر دو طرف مظنه دارند و 48.3 درصد فقط خریدار.
  • یک‌طرفه بودن بدتر از پهن بودن است: برای آن سمت اصلاً قیمتی وجود ندارد.
  • وقتی هر دو طرف هست، میانهٔ فاصله 19.1 درصد قیمت میانی است و یک‌سوم مظنه‌ها از پنجاه درصد پهن‌ترند.
  • فاصله روی بال‌ها فرو می‌ریزد: شانزده درصد نزدیک پول در برابر چهل‌وپنج درصد خیلی خارج از پول.
  • عمق سرخط کم است — میانهٔ 70 قرارداد در سمت خرید و 80 در سمت فروش — پس سفارش بزرگ‌تر، هزینهٔ بیشتری از عددِ تابلو می‌دهد.
  • و از داده نمی‌شود فهمید کدام مظنه از بازارگردان آمده؛ ستون‌های سقف موقعیت هم برای حقوقی و حقیقی عدد یکسانی دارند.

خودتان ببینید: در زنجیره قراردادها ستون‌های سرخط خرید و فروش را کنار قیمت آخرین معامله بگذارید — فاصلهٔ آن دو، هزینهٔ واقعی ورود و خروج شماست.

این را روی بازار امتحان کنید

تازه با آپشن‌باز آشنا می‌شوید؟ آپشن‌باز ابزار تحلیل اختیار معامله است، نه کارگزاری. هر ابزار چه کار می‌کند ←

مقالات مرتبط

چولگی نوسان (Volatility Skew) در اختیار معامله

چولگی نوسان یعنی نوسان ضمنی در یک سررسید از قیمت اعمالی به قیمت اعمال دیگر فرق می‌کند. سه شکل ممکن منحنی، روش سه‌قدمی اندازه‌گیری، و شکل اندازه‌گیری‌شدهٔ بورس تهران روی 27,856 قرارداد-روز: لبخند به‌جای پوزخند پوت، چولگی به‌عنوان خاصیت نماد نه بازار، و سهم شبکهٔ قیمت از بلندی بال‌ها.

وضعیت مالی قرارداد اختیار معامله چیست

وضعیت مالی ITM، ATM و OTM در آپشن — معنی، تأثیر بر پرمیوم و فیلتر در دیده‌بان.

چطور نقد شوندگی یک قرارداد اختیار معامله را بسنجیم

سنجش نقدشوندگی اختیار — اسپرد، حجم معاملات و فیلتر قراردادهای قابل معامله در دیده‌بان.

نقطه سر به سر در معاملات آپشن چیست

نقطه سر به سر در آپشن — محاسبه برای call و put، تفسیر در زنجیره قراردادها و ستون/فیلتر در دیده‌بان.

مالیات و کارمزد معاملات اختیار معامله | هزینهٔ واقعی

هزینهٔ واقعی معاملات اختیار معامله: کارمزد معامله، کارمزد اعمال و مالیات فروش سهم؛ نرخ‌های زنده، قاعدهٔ سمت معاملهٔ سهم و یک مثال کامل با عدد.

سقف موقعیت های باز در قراردادهای اختیار معامله چیست

سقف موقعیت‌های باز در اختیار معامله (آپشن) چیست؟ چرا معاملهٔ فزاینده متوقف می‌شود، سقف چطور با دلتا شمرده می‌شود و زنجیره‌های نزدیک سقف را کجا رصد کنید.

زنجیره قراردادها | کال و پوت یک سررسید کنار هم

راهنمای زنجیره قراردادهای آپشن: انتخاب نماد و سررسید، ستون‌های جدول و ترتیبشان، نقشهٔ حرارتی همهٔ سررسیدها، روند موقعیت باز در جلسه و مبنای قیمت.

افست استراتژی های آپشن زودتر از موعد سررسید

افست (آفست) در آپشن چیست؟ بستن موقعیت با معاملهٔ مخالف، مثال عددی خرید کال، افست زودتر از سررسید، و ستون س/ز آفست در نمودار استراتژی آپشن‌باز.

دلتا هجینگ (Delta Hedging) | خنثی کردن جهت موقعیت

دلتا هجینگ جهت را از موقعیت حذف می‌کند، ولی دلتا ثابت نمی‌ماند و باید مدام تنظیمش کنید؛ هزینهٔ اصلی هج هم فاصلهٔ خرید و فروش خودِ قرارداد است.

گاما اسکوییز چیست؟ | و آیا در بورس تهران ممکن است

گاما اسکوییز اثر جانبی پوشش اجباری فروشندهٔ کال است. حلقه چطور می‌چرخد، به چه سه چیزی نیاز دارد، و سنجش هر سه روی داده‌های بورس تهران: تمرکز موقعیت باز هست (میانه 41 درصد روی یک اعمال) ولی دامنهٔ نوسان روزانه جا برای دویدن نمی‌گذارد — و چرا چسبیدن قیمت به اعمال محتمل‌تر از جهش است.

انواع سفارش در تابلوی اختیار معامله | دامنه و گام قیمت

در هر سفارش یا قیمت را تضمین می‌کنید یا انجام شدن را. در اختیار معامله سقف دامنه هیچ‌وقت فعال نمی‌شود، ولی کف 1 ریال و صف یک‌طرفه به شما می‌خورد.

مدیریت سرمایه و اندازهٔ موقعیت در معاملات اختیار | کِلی

هر قاعدهٔ اندازهٔ موقعیت به نرخ برد و نسبت برد به باخت نیاز دارد و برای اختیارِ خریداری‌شده تا سررسید هر دو قابل محاسبه‌اند. سنجش 2,909 قرارداد-روز بازار ایران: 46.1 درصد کاملاً صفر شدند، میانهٔ بازده منفی 75.5 درصد بود و در خیلی خارج از سود 95 درصد قراردادها بی‌ارزش سررسید شدند.

موقعیت باز (OI) در اختیار معامله چیست؟

موقعیت باز یا Open Interest چیست و چه فرقی با حجم معاملات دارد؟ تفسیر تغییرات OI، سیگنال‌های آن و فیلتر قراردادهای پرتقاضا در دیده‌بان آپشن.

بازارگردانی آپشن و کنترل ریسک | خلاصه کتاب آلن بیرد

خلاصهٔ کتاب Option Market Making آلن بیرد: درآمد بازارگردان از کجاست، چرا ریسک کار اصلی است، هستهٔ مصنوعی و ریسک تقویمی، و این شغل در بورس تهران.

دیدگاه‌ها و پرسش‌ها

اگر سوال یا ابهامی در رابطه با این مطلب دارید، همین‌جا بپرسید؛ کارشناسان ما پاسخ می‌دهند.

با ایمیل یا شماره موبایلی که ثبت می‌کنید، وقتی به کامنتتان پاسخ داده شود خبرتان می‌کنیم.

پرسش‌ها و نظرات کاربران

4 پیام
پریسا
07 شهریور 1405 - 14:25
نوشتید فاصله روی بال‌ها فرو می‌ریزد. این خوب است یا بد؟
تیم آپشن بازپاسخ
08 شهریور 1405 - 16:50
بد — ولی نه به این معنا که فاصله کم می‌شود. «فرو می‌ریزد» در عنوان یعنی بازارِ بال‌ها از هم می‌پاشد، نه اینکه فاصلهٔ خرید و فروش باریک شود. در واقع فاصله روی بال‌ها پهن‌تر می‌شود. میانهٔ فاصله نسبت به قیمت میانی در مقاله این است: خیلی داخل پول: ۱۸٫۱٪ نزدیک پول: ۱۵٫۵٪ خارج از پول: ۴۰٪ خیلی خارج از پول: ۴۵٪ یعنی همان قراردادهای «ارزان» که پریمیوم کمی دارند، گران‌ترین جا برای ورود و خروج‌اند — فاصلهٔ میانه‌شان حدود سه برابر قراردادهای نزدیک پول است و بخش بزرگی از هزینه‌شان اصلاً در قیمت دیده نمی‌شود. نتیجه: از بال‌ها فاصله بگیرید. ارزان بودن پریمیوم دلیل خوبی برای خریدنش نیست.
غفور
30 مرداد 1405 - 14:22
نوشتید در نیمی از موارد فقط یک طرف هست. با این وضع چطور معامله کنم؟
تیم آپشن بازپاسخ
03 شهریور 1405 - 14:41
با پذیرفتن اینکه فهرست قابل معاملهٔ شما خیلی کوتاه‌تر از فهرست قراردادهای موجود است — و ساختن گردش کار حول همین. مقاله خودش بخشی برای این دارد. چهار قاعده که در عمل جواب می‌دهند: ۱. مظنهٔ دوطرفه شرط اول است، نه یکی از معیارها. قراردادی که فقط یک طرف مظنه دارد، برای شما وجود ندارد — هر عددی که ستون نشان دهد: سنجش نقدشوندگی ۲. با سرخط تصمیم بگیرید نه با آخرین قیمت. آخرین قیمت می‌تواند مال چند روز پیش باشد. ۳. فاصله را به‌عنوان هزینه وارد محاسبه کنید. همان‌طور که مقاله می‌گوید فاصله هزینه است — نصفش را هزینهٔ هر عبور بگیرید و در تعداد پاها ضرب کنید. ۴. ساختار ساده‌تر را ترجیح دهید. هر پای اضافه دو بار عبور از سرخط است، و در بازاری با فاصلهٔ پهن این ضرب سریع بزرگ می‌شود. و نتیجهٔ کلی: در چنین بازاری، انتخاب قرارداد مهم‌تر از انتخاب ساختار است.