استراتژی پروتکتیو پوت (Protective Put) | بیمه سهم

پروتکتیو پوت چه چیزی را عوض می‌کند؟

ساده‌ترین راه فهمیدن این استراتژی، مقایسهٔ آن با کاری است که همین حالا می‌کنید: نگه داشتن سهم.

وقتی فقط سهم را نگه می‌دارید، خط سود و زیان شما یک خط 45 درجه است که هیچ جایی متوقف نمی‌شود؛ در تئوری تا صفر شدن سهم ادامه دارد. خرید یک اختیار فروش دو چیز را هم‌زمان عوض می‌کند:

• کل خط پایین می‌آید. پریمیومی که می‌پردازید در هر سناریویی از جیب شما رفته است — چه سهم بالا برود چه پایین. به همین اندازه، سربه‌سر شما بالاتر از قیمت خرید سهم می‌رود.
• از قیمت اعمال به پایین، خط صاف می‌شود. هرچقدر هم که سهم بریزد، عدد زیان شما همان می‌ماند. این تنها چیزی است که می‌خرید و دقیقاً همان چیزی است که پول می‌دهید.

سمت راست نمودار دست‌نخورده می‌ماند: سود شما سقف ندارد، فقط به اندازهٔ پریمیوم دیرتر شروع می‌شود. این نقطهٔ مقابل کاوردکال است که پول می‌گیرد و سقف می‌گذارد.

پروتکتیو پوت یا مرید پوت؟

یک نکتهٔ نام‌گذاری که در متون انگلیسی زیاد می‌بینید: اگر سهم را از قبل داشته باشید و بعداً پوت بخرید به آن Protective Put می‌گویند و اگر سهم و پوت را هم‌زمان بخرید Married Put — ساختار و نمودار هر دو دقیقاً یکی است و تفاوت فقط در زمان خرید سهم (و در آمریکا، در نحوهٔ محاسبهٔ مالیات) است. این را با استراتژی مرید پوت مصنوعی در آپشن‌باز اشتباه نگیرید؛ آنجا اصلاً سهمی خریداری نمی‌شود و جای سهم را یک خرید مصنوعی سهم می‌گیرد.

ساختار موقعیت

چون خریدار قرارداد هستید، هیچ وجه تضمینی نمی‌خواهید و هیچ تعهدی ندارید: بیشترین چیزی که از بابت خودِ قرارداد از دست می‌دهید همان پریمیومی است که پرداخته‌اید. این تفاوت بنیادی، پروتکتیو پوت را از تمام استراتژی‌های فروشندهٔ اختیار جدا می‌کند.

در سررسید هم دو راه پیش رویتان است: یا اختیار را اعمال می‌کنید و سهم را در قیمت اعمال تحویل می‌دهید، یا قرارداد را قبل از سررسید در بازار می‌فروشید و سهم را نگه می‌دارید. اگر هنوز با خود قرارداد اختیار فروش راحت نیستید، پیش از ادامه پوت آپشن چیست؟ را بخوانید.

سه عددی که باید قبل از ورود بنویسید

هر سه عدد از یک جا می‌آیند: پریمیومی که می‌پردازید و قیمت اعمالی که انتخاب می‌کنید. اگر این سه را روی کاغذ ننویسید، در عمل نمی‌دانید چه چیزی خریده‌اید.

یک نکتهٔ مهم که خیلی‌ها از قلم می‌اندازند: «قیمت خرید سهم» در این فرمول‌ها قیمتی است که شما سهم را خریده‌اید، نه قیمت امروز بازار. اگر سهم را سال گذشته و خیلی ارزان‌تر خریده‌اید، ممکن است اصلاً «بیشترین زیانی» در کار نباشد و پوت فقط بخشی از سود روی کاغذ شما را قفل کند. در آن حالت، عددی که باید ببندید سودِ تضمین‌شده است، نه زیان.

وقتی قیمت اعمال از قیمت خرید سهم بالاتر باشد، هر سه عدد جابه‌جا می‌شوند: «بیشترین زیان» تبدیل به «کمترین سود» می‌شود. دیده‌بان آپشن‌باز همین حالت را با عدد مثبت در ستون «حداکثر ریسک» نشان می‌دهد — جزئیاتش اینجاست.

مثال عددی: یک میلیون سهم و یک بیمه

فرض کنید 1,000,000 سهم دارید که هرکدام را 20,000 ریال خریده‌اید. مجمع سالانه نزدیک است و شما نمی‌خواهید سهم را بفروشید، ولی نمی‌توانید ریسک یک ریزش 30 درصدی را هم بپذیرید. پوت با قیمت اعمال 18,000 ریال و سررسید حدود دو ماه بعد، 900 ریال معامله می‌شود.

سه عدد کلیدی، قبل از هر چیز:

• بیشترین زیان: (20,000 − 18,000) + 900 = 2,900 ریال برای هر سهم، یعنی 2,900,000,000 ریال. نسبت به کل سرمایه‌ای که درگیر کرده‌اید (20,900 ریال برای هر سهم) می‌شود حدود 13.9٪.
• سربه‌سر: 20,000 + 900 = 20,900 ریال. سهم باید 4.5٪ رشد کند تا شما به نقطهٔ صفر برسید.
• هزینهٔ بیمه: 900 ÷ 20,000 = 4.5٪ برای 60 روز. این عدد را همیشه به شکل «چند درصد از سرمایه‌ام را دادم» ببینید، نه به شکل عدد ریالی.

ردیف اول و ردیف سوم را کنار هم بگذارید؛ کل تصمیم همین است. در ردیف اول، 900 ریال بیمه، 3,100 ریال زیان را جلو گرفته است. در ردیف سوم همان 900 ریال بی‌استفاده سوخته. شما نمی‌دانید کدام ردیف اتفاق می‌افتد — و دقیقاً به همین دلیل است که به آن «بیمه» می‌گویند.

سؤالی که ارزش این استراتژی را روشن می‌کند: چرا فقط حد ضرر نگذاریم؟ چون حد ضرر در بازاری که صف فروش می‌شود اجرا نمی‌شود. پوت قراردادی است که در سررسید به قیمت اعمال تسویه می‌شود، چه سهم صف فروش باشد چه نباشد. این تفاوت در بورس تهران کوچک نیست.

در سررسید چه اتفاقی می‌افتد؟

حالت 3 همان جایی است که بیشترین سوءتفاهم را می‌سازد. وقتی سهم بالا می‌رود، پوت بی‌ارزش منقضی می‌شود و بسیاری این را «ضرر» حساب می‌کنند. ولی این دقیقاً همان اتفاقی است که در بیمهٔ آتش‌سوزی می‌افتد وقتی خانه نمی‌سوزد: شما هزینهٔ آرامش خیال را داده‌اید و سناریوی خوب رخ داده است.

راه درست فکر کردن این است: در لحظهٔ خرید پوت، شما پذیرفته‌اید که این پریمیوم رفته است. اگر نمی‌توانید با از دست دادن کامل آن کنار بیایید، اندازهٔ بیمه‌تان بزرگ‌تر از توان شماست — یا اصلاً به این بیمه نیاز ندارید.

انتخاب قیمت اعمال — همان انتخاب فرانشیز

پروتکتیو پوت یک استراتژی نیست، یک خانواده از موقعیت‌هاست. با جابه‌جا کردن یک عدد — قیمت اعمال — از یک سرِ طیف به سر دیگر می‌روید:

سه قاعدهٔ عملی که کار انتخاب را ساده می‌کند:

1. اول بگویید چقدر افت را می‌توانید تحمل کنید، بعد دنبال اعمال بگردید. اگر جواب «10 درصد» است، اعمالی را بردارید که کف زیان کلتان را حدود همان 10 درصد نگه دارد — نه ارزان‌ترین پوت تابلو را.
2. هزینهٔ بیمه را با بازده مورد انتظارتان بسنجید. پرداخت 5 درصد برای دو ماه یعنی سالانه بیش از 30 درصد. اگر انتظار رشد سالانهٔ سهم از این کمتر است، دارید بیمه‌ای می‌خرید که خودش بازدهتان را می‌بلعد.
3. سررسید را کمی بعد از رویداد بگذارید، نه دقیقاً روی آن. اگر نگرانی شما گزارش فصلی یا مجمع است، سررسیدی را انتخاب کنید که آن تاریخ را با فاصلهٔ امن پوشش دهد؛ قراردادی که یک هفته قبل از رویداد منقضی شود عملاً بیمه‌ای نیست.

زمان و نوسان این‌بار علیه شماست

در استراتژی‌های فروشنده (مثل کاوردکال) هر روزی که هیچ اتفاقی نیفتد به سود شماست. اینجا دقیقاً برعکس است: شما خریدار قرارداد هستید، پس تتای منفی دارید و ارزش زمانی پوت هر روز آب می‌رود — و هرچه به سررسید نزدیک‌تر شویم تندتر.

نوسان هم قرینه می‌شود: شما وگای مثبت دارید. بالا رفتن نوسان ضمنی پوت شما را گران‌تر می‌کند و پایین آمدنش ارزان‌تر. نتیجهٔ عملی ساده است — بیمه را وقتی بخرید که بازار آرام است. وقتی همه ترسیده‌اند، پریمیوم پوت‌ها بالاست و شما گران‌ترین لحظهٔ ممکن را برای خرید انتخاب کرده‌اید.

از نظر دلتا هم موقعیت شما مثبت ولی کمتر از یک است: سهم به‌تنهایی دلتای 1 دارد و پوت خریداری‌شده دلتای منفی می‌آورد. یعنی در رشد بازار کمی عقب‌تر از سهامدار بدون بیمه حرکت می‌کنید و در ریزش، خیلی جلوتر از او می‌ایستید.

آن روی سکه: همین شکل را ارزان‌تر هم می‌شود ساخت

این نتیجهٔ مستقیم برابری کال و پوت است و ارزش دارد صریح گفته شود: «سهم + پوت» همان شکل سود و زیانی را می‌دهد که «خرید یک اختیار خرید». کف مشخص، سود بی‌سقف، و یک هزینهٔ اولیه.

پس اگر هنوز سهم را نخریده‌اید و فقط دنبال این شکل هستید، معمولاً لانگ کال سرمایهٔ به‌مراتب کمتری می‌خواهد: به‌جای درگیر کردن 20,000 ریال برای هر سهم، چند صد ریال پریمیوم می‌دهید. پروتکتیو پوت وقتی انتخاب درست است که:

• سهم را از قبل دارید و نمی‌خواهید (یا نمی‌توانید) بفروشیدش — مثلاً به‌خاطر سود تقسیمی، حق تقدم یا مالیات؛
• واقعاً می‌خواهید مالک سهم باشید و بیمه فقط برای عبور از یک دورهٔ پرریسک است؛
• نقدشوندگی کال روی آن نماد ضعیف است ولی پوت مناسبی پیدا می‌شود.

اگر سهم را ندارید و می‌خواهید همین ساختار را با سرمایهٔ کمتر بسازید، آپشن‌باز استراتژی مرید پوت مصنوعی را هم دارد (اجرا در دیده‌بان): جای سهم را خرید مصنوعی سهم می‌گیرد و پوت محافظ سر جایش می‌ماند.

پنج نکته که مخصوص بازار ایران است

1. قراردادها اروپایی هستند. تا سررسید نمی‌توانید پوت را اعمال کنید. یعنی کف زیانی که خریده‌اید یک تضمین سررسیدی است، نه یک دکمهٔ اضطراری وسط راه. اگر بخواهید زودتر خارج شوید باید قرارداد را در بازار بفروشید و آنجا قیمت را بازار تعیین می‌کند، نه فرمول.
2. همین ویژگی، در صف فروش به نفع شماست. وقتی سهم قفل صف است و حد ضرر شما اجرا نمی‌شود، پوت همچنان در سررسید به قیمت اعمال تسویه می‌شود. این بزرگ‌ترین دلیل عملی استفاده از پروتکتیو پوت در بورس تهران است. حالت‌های خاص را در بسته بودن نماد پایه در سررسید ببینید.
3. نقدشوندگی پوت را قبل از هر چیز بسنجید. پوتی که فقط چند قرارداد در روز معامله می‌شود، بیمه‌ای است که در روز حادثه نمی‌شود از آن استفاده کرد. شکاف خرید و فروش پهن هم یعنی همان لحظهٔ ورود، بخشی از پریمیوم را از دست داده‌اید. راهنمای سنجش نقدشوندگی.
4. اعمال فیزیکی، پول و مقدمات می‌خواهد. در سررسید باید سهم را واقعاً تحویل دهید و مراحل اعمال را طی کنید؛ کارمزد اعمال هم روی عدد نهایی اثر دارد. این‌ها را از همان اول در «بیشترین زیان» حساب کنید.
5. مجمع و افزایش سرمایه، قرارداد را تعدیل می‌کند. بعد از مجمع، قیمت اعمال و اندازهٔ قرارداد تعدیل می‌شوند. اگر بیمه را دقیقاً برای عبور از مجمع خریده‌اید، بدانید بعد از تعدیل با همان قرارداد قبلی طرف نیستید.

شش اشتباه رایج

1. خریدن بیمه وسط وحشت. وقتی بازار ریخته و نوسان ضمنی بالا رفته، پوت‌ها گران‌ترین حالتشان را دارند. بیمه را قبل از طوفان می‌خرند، نه وسط آن.
2. انتخاب اعمال بر اساس ارزانی پریمیوم. ارزان‌ترین پوت تابلو معمولاً کفی می‌سازد که 30 درصد پایین‌تر از قیمت امروز است — بیمه‌ای که فقط فاجعه را پوشش می‌دهد و نوسان معمولی را نه.
3. بیمه کردن سهمی که به آن اعتقاد ندارید. اگر سهم را نمی‌خواهید، بفروشیدش. پرداخت پریمیوم برای نگه داشتن سهمی که قرار است بفروشید، هزینهٔ اضافه است.
4. فراموش کردن سربه‌سر. بعد از خرید پوت، سهم باید به اندازهٔ پریمیوم رشد کند تا شما در نقطهٔ صفر باشید. کسی که این را حساب نکند، در یک بازار خنثی متعجب می‌شود که چرا در ضرر است.
5. تصور اینکه پوت را می‌شود هر وقت خواستیم اعمال کرد. قراردادهای بورس تهران اروپایی‌اند؛ خروج زودهنگام یعنی فروش قرارداد در بازار، با قیمتی که ممکن است کمتر از ارزش ذاتی‌اش باشد.
6. تمدید خودکار بیمه بدون بازبینی. اگر هر سررسید دوباره پوت بخرید بدون آنکه بپرسید «آیا هنوز نگرانم؟»، هزینهٔ بیمه به یک اشتراک دائمی تبدیل می‌شود که سالانه بخش بزرگی از بازدهتان را می‌خورد. دربارهٔ روش درست جابه‌جایی، رول کردن را ببینید.

کجا به کار می‌آید و کجا نه

پروتکتیو پوت وقتی بهترین ابزار است که:

• سود روی کاغذ دارید و نمی‌خواهید بفروشید. پوت بخش بزرگی از آن سود را قفل می‌کند و در عین حال اجازه می‌دهد از ادامهٔ رشد هم بهره‌مند شوید.
• یک رویداد مشخص در راه است. مجمع، گزارش، تصمیم نرخ‌گذاری — جایی که می‌دانید ریسک کجاست و می‌توانید سررسید را متناسب با آن انتخاب کنید.
• سهم بزرگی از سبد شما در یک نماد است. جایی که فروش تدریجی سخت است و یک ریزش، کل پرتفوی را جابه‌جا می‌کند.
• می‌خواهید با خیال راحت‌تری موقعیت بزرگ‌تری بگیرید. وقتی کف زیان مشخص است، اندازه‌گیری ریسک ساده‌تر می‌شود — این همان کاری است که در پوشش ریسک دنبالش هستند.

و وقتی ابزار درستی نیست که: به سهم اعتقاد ندارید (بفروشیدش)؛ نگرانی مشخصی ندارید و فقط «محض احتیاط» می‌خرید؛ یا هزینهٔ بیمه از بازده مورد انتظار شما بزرگ‌تر است.

چند بستگیِ نزدیک که ممکن است بهتر با شرایط شما جور باشند: کولار (همین بیمه، ولی هزینه‌اش را با فروش یک اختیار خرید تأمین می‌کنید — به قیمت گذاشتن سقف روی سود)، لانگ پوت (اگر اصلاً سهم ندارید و فقط می‌خواهید از ریزش سود کنید) و نقشهٔ استراتژی‌ها برای دیدن کل خانواده.

در آپشن‌باز چطور پیدایش کنم؟

لازم نیست دستی زنجیرهٔ اختیار را بگردید تا ببینید کدام پوت ارزان‌ترین بیمه را می‌دهد. پروتکتیو پوت یکی از استراتژی‌های آمادهٔ دیده‌بان است و روی کل بازار اجرا می‌شود:

1. به دیده‌بان آپشن بروید و در نوار ابزار استراتژی را بزنید.
2. از فهرست، پروتکتیو پوت را انتخاب و «اضافه به فرمول‌های من» را بزنید. حالا برای هر قرارداد، کف زیان و فاصله تا سربه‌سر را کنار هم می‌بینید.
3. روی آیکون نمودار هر سلول بزنید تا همان ترکیب — سهم پایه به‌علاوهٔ پوت خریداری‌شده — در نمودار سود و زیان باز شود و سه عدد این مقاله را با ارقام واقعی ببینید.

راهنمای گام‌به‌گامِ تنظیمات، فیلترها و مرتب‌سازی این استراتژی: پروتکتیو پوت در دیده‌بان. فهرست کامل استراتژی‌ها: استراتژی‌های دیده‌بان · آموزش کار با دیده‌بان: راهنمای دیده‌بان · برای دیدن اثر زمان روی منحنی: جدول قیمت×تاریخ.