به سهمی بدبین شدهاید و میخواهید از افتش پول دربیاورید. سرراستترین راه، خرید یک اختیار فروش است — ریسکتان محدود به همان پرمیوم و سودتان تا پایین باز. ولی وقتی قیمتها را نگاه میکنید دو چیز اذیتتان میکند: پرمیوم گران است، و برای اینکه فقط سر به سر شوید سهم باید مقدار قابل توجهی بریزد.
پوت اسپرد نزولی (Bear Put Spread) جواب همین دو گلایه است: همزمان یک اختیار فروش با اعمال پایینتر میفروشید و پولش را میگیرید. پرداختیتان کم میشود و — نکتهای که اغلب از قلم میافتد — سربهسرتان به قیمت امروز نزدیکتر میشود، یعنی با افت کمتری وارد سود میشوید.
بهایش این است که سود شما از جایی به بعد سقف میخورد. اگر سهم واقعاً سقوط کند، آن پای فروختهشده جلوی سودتان را میگیرد. این مقاله دربارهٔ همین معاوضه است و دربارهٔ اینکه دقیقاً از کدام قیمت به بعد این انتخاب به ضرر شما تمام میشود.
فهرست مطالب
- مسئلهای که حل میکند
- ساختار موقعیت
- سه عددی که همهچیز را تعیین میکنند
- مثال عددی
- اسپرد یا خرید پوت تنها؟
- در سررسید چه اتفاقی میافتد؟
- انتخاب دو قیمت اعمال
- زمان و نوسان
- دو راه نزولی: بدهی یا اعتباری
- پنج نکته که مخصوص بازار ایران است
- شش اشتباه رایج
- کجا به کار میآید و کجا نه
- در آپشنباز چطور پیدایش کنم؟
مسئلهای که حل میکند
پوت اسپرد نزولی ساختار تازهای نیست؛ یک اصلاح روی چیزی است که از قبل میشناسید. کل ساختار در یک جمله: خرید یک اختیار فروش، بهعلاوهٔ فروش یک اختیار فروش با اعمال پایینتر — روی یک نماد پایه و یک سررسید.
| پا | اعمال | نقش | جریان نقدی |
|---|---|---|---|
| خرید 1 پوت | بالاتر — «اعمال دوم» | موتور سود موقعیت | پول میدهید |
| فروش 1 پوت | پایینتر — «اعمال اول» | هزینه را کم میکند و سقف سود را میسازد | پول میگیرید |
نامگذاری را همینجا جا بیندازید
در آپشنباز و در همین مقاله، «اعمال اول» همان پای فروختهشده و اعمال پایینتر است و «اعمال دوم» پای خریداریشده و اعمال بالاتر. اگر این دو را جابهجا بخوانید، هر چهار ناحیهٔ قیمتی و هر توضیح فیلتر برعکس میشود. ترتیب از پایین به بالاست، نه به ترتیب اینکه کدام را اول معامله میکنید.
چون هزینهٔ پای خریداریشده بیشتر از پرمیوم پای فروختهشده است (اعمال بالاتر، پوت گرانتر)، خالص جریان نقدی همیشه پرداختی است. این یک اسپرد بدهی است — و همین یک ویژگی تعیین میکند که برای سود دادن به یک افت واقعی نیاز دارد، نه صرفاً به «بالا نرفتن». مقدمات: اسپرد چیست.
ساختار موقعیت
سه چیز را از این شکل ببرید:
- سمت راست بسته است. اگر پایه بالای اعمال دوم بماند، هر دو قرارداد بیارزش منقضی میشوند و شما دقیقاً همان پرداختی اولیه را از دست میدهید — نه یک ریال بیشتر.
- سمت چپ هم بسته است. زیر اعمال اول، منحنی صاف میشود. سقوط بیشتر پایه دیگر چیزی به شما اضافه نمیکند، چون هر ریال سودِ پای خریده با یک ریال زیانِ پای فروخته خنثی میشود.
- یک سربهسر دارید، نه دو تا. برخلاف استراتژیهای سهپایه، اینجا فقط یک مرز بین سود و زیان هست. جزئیات مفهومی: نقطهٔ سربهسر.
سه عددی که همهچیز را تعیین میکنند
اگر پرداختی خالص هر سهم را D بنامیم و دو اعمال را K1 (فروخته، پایینتر) و K2 (خریده، بالاتر):
| عدد | فرمول | کِی اتفاق میافتد |
|---|---|---|
| بیشترین زیان | D × اندازهٔ قرارداد | پایه در سررسید بالای K2 بماند |
| نقطهٔ سربهسر | K2 − D | مرز میان سود و زیان |
| بیشترین سود | K2 − K1 − D × اندازهٔ قرارداد | پایه در سررسید به زیر K1 برسد |
نتیجهٔ مهم این جدول: بیشترین سود و بیشترین زیان روی هم همیشه برابر فاصلهٔ دو اعمالاند. اندازهٔ کیک از لحظهای که دو اعمال را انتخاب میکنید ثابت است؛ پرداختی فقط تعیین میکند سهم شما از آن چقدر باشد. هر ریالی که کمتر بپردازید، دقیقاً یک ریال به سقف سودتان اضافه میشود.
مثال عددی
پایه روی 584 ریال است و شما یک افت متوسط را محتمل میدانید. روی یک سررسید، دو اختیار فروش انتخاب میکنید و اندازهٔ هر قرارداد 1,000 سهم است:
| پا | قیمت اعمال | قیمت هر سهم | جریان نقدی |
|---|---|---|---|
| خرید پوت (اعمال دوم) | 600 | 45 ریال | −45,000 ریال |
| فروش پوت (اعمال اول) | 550 | 18 ریال | +18,000 ریال |
| پرداختی خالص | −27,000 ریال | ||
- بیشترین زیان: 27,000 ریال — همان پرداختی، اگر پایه بالای 600 بماند.
- سربهسر: 600 − 27 = 573 ریال؛ یعنی پایه فقط باید 1.9٪ بریزد تا شما به صفر برسید.
- بیشترین سود: (600 − 550) × 1,000 − 27,000 = 23,000 ریال، اگر پایه به زیر 550 برسد — افتی حدود 5.8٪.
- نسبت سود به ضرر: 23,000 ÷ 27,000 ≈ 0.85.
| قیمت پایه در سررسید | تغییر | نتیجه برای شما | چه اتفاقی میافتد |
|---|---|---|---|
| 500 ریال | −14.4٪ | +23,000 (سود کامل) | هر دو پا اعمال میشوند؛ از 550 پایینتر چیزی اضافه نمیشود. |
| 550 ریال | −5.8٪ | +23,000 (سود کامل) | اولین نقطهای که به سقف سود میرسید. |
| 573 ریال | −1.9٪ | صفر | نقطهٔ سربهسر. |
| 584 ریال | بدون تغییر | −11,000 | هیچ اتفاقی نیفتادن هم برای شما هزینه دارد. |
| 610 ریال | +4.5٪ | −27,000 (زیان کامل) | هر دو بیارزش منقضی میشوند. |
ردیف چهارم مهمترین درس این جدول است: اگر پایه دقیقاً همانجا بماند که هست، حدود 40٪ پرداختیتان از بین میرود. این استراتژی برای «هیچ اتفاقی نیفتد» ساخته نشده — برای آن دیدگاه باید سراغ ساختار اعتباری بروید که در بخش بدهی یا اعتباری میآید.
اسپرد یا خرید پوت تنها؟
این مقایسه، اصلیترین تصمیم شماست. همان اعمال 600 را در نظر بگیرید، این بار بدون فروش پای دوم:
| خرید پوت 600 بهتنهایی | پوت اسپرد نزولی 600 و 550 | |
|---|---|---|
| پرداختی | 45,000 ریال | 27,000 ریال |
| سربهسر | 555 (باید 5.0٪ بریزد) | 573 (باید 1.9٪ بریزد) |
| بیشترین سود | بیسقف | 23,000 ریال |
| پایه به 550 برسد | +5,000 | +23,000 |
| پایه به 532 برسد | +23,000 | +23,000 (برابر) |
| پایه به 500 برسد | +55,000 | +23,000 |
دو عدد از این جدول را نگه دارید. اول اینکه سربهسر اسپرد بالاتر از سربهسر خرید پوت تنهاست — یعنی با افت کمتری وارد سود میشوید. این خلاف شهود اولیه است و مستقیم از همان پرمیومی میآید که بابت پای فروختهشده گرفتهاید.
دوم، 532 ریال نقطهٔ تعویض است. بالای آن، اسپرد در هر قیمتی بهتر است — دقیقاً به اندازهٔ 18,000 ریالی که گرفتهاید. زیر آن، خرید پوت تنها جلو میافتد و برتریاش هم دیگر سقفی ندارد. پس انتخاب بین این دو، انتخاب بین دو پیشبینی است، نه بین دو سطح ریسک: «افت متوسط و محتمل» در برابر «سقوط بزرگ و کماحتمال».
پرسش درست این نیست که «کدام ریسک کمتری دارد؟» بلکه این است: «فکر میکنم تا سررسید چقدر میریزد؟» اگر جوابتان عددی در محدودهٔ چند درصد است، اسپرد ابزار درست است. اگر جوابتان «نمیدانم، ولی اگر بریزد بد میریزد» است، فروش آن پای دوم دارد بهترین بخش معاملهتان را میفروشد.
در سررسید چه اتفاقی میافتد؟
نکتهٔ عملی: در قراردادهای اروپایی بورس تهران این اتفاق فقط در سررسید میافتد و ریسک تخصیص زودهنگام ندارید. ولی تسویه فیزیکی است: اگر پایه زیر هر دو اعمال بنشیند، شما با اعمال پای خریداریشده سهم را تحویل میدهید و با اعمال پای فروختهشده سهم را تحویل میگیرید. اگر نماد پایه آن روز بسته یا صف باشد، این رفتوبرگشت میتواند دردسر شود.
به همین دلیل بیشتر معاملهگران اسپرد را قبل از سررسید افست میکنند — یعنی هر دو پا را در بازار میبندند و نقد میشوند، بهجای اینکه وارد چرخهٔ اعمال شوند.
انتخاب دو قیمت اعمال
دو تصمیم جدا دارید و هرکدام کار متفاوتی میکنند:
| اگر… | پرداختی | سربهسر | بیشترین سود | افت لازم برای سود کامل |
|---|---|---|---|---|
| اعمال دوم را به قیمت روز نزدیکتر کنید | بیشتر | نزدیکتر | کمتر | تقریباً ثابت |
| اعمال اول را پایینتر ببرید (اسپرد پهنتر) | بیشتر | کمی دورتر | بیشتر | بیشتر |
| اعمال اول را بالاتر ببرید (اسپرد باریکتر) | کمتر | نزدیکتر | کمتر | کمتر |
هیچکدام از این ردیفها «بهتر» نیست؛ بازار این معاوضهها را منصفانه قیمت میدهد. ولی یک قاعدهٔ عملی هست که کار را ساده میکند: اعمال اول را جایی بگذارید که فکر میکنید پایه واقعاً تا آنجا میرسد. اگر پایینتر از پیشبینیتان بگذارید، بابت سودی پول دادهاید که هرگز به آن نمیرسید؛ اگر بالاتر بگذارید، سقف سودتان را بیدلیل کوچک کردهاید.
یک قید عملی هم هست: هر دو پا باید نقدشوندگی قابل قبولی داشته باشند. اعمالی که فقط روی کاغذ قیمت خوبی دارد ولی معامله نمیشود، نه قابل ورود است نه قابل خروج — و در یک اسپرد، شما باید دو بار از این مانع رد شوید.
زمان و نوسان
این یک اسپرد بدهی است، پس تتا علیه شماست: اگر پایه تکان نخورد، هر روز چیزی از ارزش موقعیت کم میشود — همان ردیف «584 ریال» در جدول مثال. تفاوتش با خرید پوت تنها این است که پای فروختهشده هم همزمان آب میرود و بخشی از این فشار را جبران میکند.
وگا هم مثبت ولی کوچک است: بالا رفتن نوسان ضمنی به نفع شماست، ولی چون یک پا خریده و یک پا فروختهاید، اثرش تا حد زیادی خنثی میشود. نتیجهٔ عملی مهم است: پوت اسپرد نزولی نسبت به خرید پوت تنها، بسیار کمتر به نوسان وابسته است — اگر دیدگاه شما «میریزد» است و نمیخواهید همزمان روی نوسان هم شرط ببندید، این ساختار تمیزتر است.
دو راه نزولی: بدهی یا اعتباری
دو استراتژی نزولیِ سقفدار وجود دارد و شکل سود و زیانشان تقریباً یکی است — به همین دلیل هم مدام با هم اشتباه گرفته میشوند. تفاوت واقعی در جای دیگری است:
| پوت اسپرد نزولی | کال اسپرد نزولی | |
|---|---|---|
| ساختار | خرید پوت بالاتر + فروش پوت پایینتر | فروش کال پایینتر + خرید کال بالاتر |
| ورود | بدهی — پول میدهید | اعتباری — پول میگیرید |
| برای سود لازم است… | واقعاً بریزد | فقط بالا نرود |
| گذر زمان | علیه شما | به نفع شما |
| نسبت سود به ضرر | معمولاً نزدیک 1 یا بالاتر | معمولاً کمتر از 1 |
| نرخ بُرد | پایینتر، ولی بُردها بزرگترند | بالاتر، ولی باختها بزرگترند |
قاعدهٔ انتخاب ساده است: اگر باورتان «میریزد» است، پوت اسپرد نزولی. اگر باورتان «بالا نمیرود» است، کال اسپرد نزولی. این دو جملهٔ متفاوتاند و اغلب یکی گرفته میشوند — و همین یکیگرفتن، رایجترین دلیل انتخاب ابزار اشتباه در سمت نزولی است.
پنج نکته که مخصوص بازار ایران است
- عمق سمت پوت کم است. در بورس تهران قراردادهای اختیار فروش معمولاً از اختیار خرید کممعاملهترند. یک اسپرد دوپایه یعنی دو بار برخورد با شکاف خرید و فروش — و در لحظهٔ خروج، همان پایی که کمعمقتر است گرانتر تمام میشود.
- سرمایهٔ درگیر شما همیشه فقط پرداختی نیست. پای فروختهشده میتواند وجه تضمین بخواهد؛ بسته به کارگزار و تنظیم محاسبه، مبنای بازده یا همان پرداختی است یا پرداختی بهعلاوهٔ وجه تضمین. بازده را بر عددی حساب کنید که واقعاً بلوکه میشود.
- قراردادها اروپاییاند. پای فروختهشدهٔ شما وسط راه اعمال نمیشود، پس ریسک تخصیص زودهنگام ندارید؛ تنها راه خروج زودتر، بستن هر دو پا در بازار است.
- صف فروش دقیقاً همانجایی است که به سودش نیاز دارید. اگر پایه قفل صف فروش شود، بستن موقعیت با قیمت منطقی سخت میشود — درست در روزی که موقعیت شما در سود است. برنامهٔ خروج را قبل از ورود بنویسید.
- مجمع و افزایش سرمایه هر دو قرارداد را تعدیل میکند. بعد از تعدیل، فاصلهٔ دو اعمال — یعنی همان عددی که سقف سود شما از آن میآید — همان چیزی نیست که وارد شده بودید.
شش اشتباه رایج
- باز کردن اسپرد وقتی دیدگاهتان واقعاً «سقوط» است. گرانترین اشتباه این استراتژی؛ بخش اسپرد یا خرید پوت تنها را دوباره بخوانید. فروش آن پای دوم دقیقاً همان بخشی از معامله را میفروشد که در سناریوی مورد نظرتان بیشترین ارزش را دارد.
- یکی گرفتن «میریزد» با «بالا نمیرود». اولی این ساختار را میخواهد، دومی کال اسپرد نزولی را.
- جابهجا خواندن اعمال اول و دوم. اعمال اول پایینتر و فروختهشده است. اگر برعکس بخوانید، هر چهار ناحیهٔ قیمتی و هر فیلتر فاصله برعکس میشود.
- نگاه کردن به بیشترین سود بدون دیدن افت لازم برای رسیدن به آن. یک ترکیب با سود چشمگیر که برای سود کامل به 25٪ ریزش نیاز دارد، عملاً یک بلیت بختآزمایی است.
- فراموش کردن هزینهٔ بیحرکتی. اگر پایه تکان نخورد، شما بازندهاید. این استراتژی برخلاف اسپردهای اعتباری، پاداشی برای «هیچ اتفاقی نیفتادن» ندارد.
- ماندن تا سررسید بدون دلیل. وقتی موقعیت به بیشتر سودش رسیده، ماندن یعنی پذیرفتن ریسک برگشت در ازای چند درصد باقیمانده. افست یا رول را از قبل بشناسید.
کجا به کار میآید و کجا نه
پوت اسپرد نزولی وقتی ابزار درستی است که:
- یک هدف قیمتی مشخص دارید — نه «میریزد» بلکه «تا حوالی فلان قیمت میریزد». آن هدف مستقیماً اعمال اول شما را تعیین میکند.
- افت مورد انتظارتان متوسط است، در حد چند درصد تا حدود ده درصد، نه یک سقوط.
- میخواهید بدون شرط بستن روی نوسان، روی جهت شرط ببندید.
- پرمیوم پوتها گران شده و خرید تنهای پوت برایتان توجیه ندارد.
و وقتی ابزار درستی نیست که: منتظر یک ریزش بزرگ یا یک خبر بد جدی هستید (آنجا خرید اختیار فروش جای درست است)؛ دیدگاهتان صرفاً «بالا نمیرود» است (کال اسپرد نزولی)؛ یا نقدشوندگی سمت پوت آن نماد بهقدری کم است که ورود و خروج دوپایه شدنی نیست. نقشهٔ استراتژیها بقیهٔ گزینهها را نشان میدهد.
در آپشنباز چطور پیدایش کنم؟
پوت اسپرد نزولی یکی از استراتژیهای آمادهٔ دیدهبان است و همهٔ جفتهای پوت روی هر سررسید را حساب میکند:
- به دیدهبان آپشن بروید و در نوار ابزار را بزنید.
- از فهرست، پوت اسپرد نزولی را انتخاب و «اضافه به فرمولهای من» را بزنید. حالا برای هر ترکیب، بیشترین سود، موقعیت فعلی، فاصلهٔ سه نقطهٔ کلیدی و احتمال موفقیت را کنار هم میبینید.
- روی آیکون نمودار هر سلول بزنید تا موقعیت در نمودار سود و زیان باز شود، یا در جدول قیمت×تاریخ ببینید در هر تاریخ و قیمت کجا میایستید.
نمونهٔ خروجی نمودار استراتژی برای یک پوت اسپرد نزولی. اعداد این تصویر مربوط به یک ترکیب دیگر است، نه مثال عددی بالا — چیزی که باید از آن ببینید، شکل منحنی و سه نقطهٔ کلیدی روی محور قیمت است.
راهنمای گامبهگامِ تنظیمات و فیلترها — بهخصوص فیلتر «محدودهٔ قیمتی» و انتخاب مبنای سرمایهٔ درگیر: پیادهسازی پوت اسپرد نزولی در دیدهبان آپشنباز. اگر میخواهید خودتان فرمول را بنویسید: فرمولنویسی پوت اسپرد نزولی. فهرست کامل: استراتژیهای دیدهبان · راهنمای دیدهبان.
جمعبندی
پوت اسپرد نزولی یک معاملهٔ روشن است: پرداختی کمتر و سربهسر نزدیکتر، در ازای سقفی روی سود. برای دیدگاهی ساخته شده که یک هدف قیمتی مشخص دارد — نه برای انتظار سقوط، و نه برای وقتی که فقط انتظار دارید سهم بالا نرود.
قبل از هر معامله دو عدد را بنویسید: تا کجا فکر میکنید میریزد (که اعمال اول شما را تعیین میکند) و چقدر باید بریزد تا سر به سر شوید. اگر عدد دوم از پیشبینیتان بزرگتر است، این ترکیب برای شما نیست — سراغ اعمال نزدیکتر یا اسپرد باریکتر بروید.
وقتی این دو عدد را داشتید، پیدا کردن ترکیبی که به آنها بخورد کار چند ثانیه است: همین استراتژی را در دیدهبان روی کل بازار اسکن کنید تا ببینید کدام جفت پوت بهترین نسبت «سود به افتِ لازم» را میدهد.